پیشنمایش
کد QR شما اینجا نمایش داده میشود.
کد QR شما اینجا نمایش داده میشود.
کدهای QR همهجا هستند - روی بستهبندیها، مواد بازاریابی، کارتهای تماس، تابلوهای وایفای و لینکهای پرداخت. آنها را فوراً از هر متن، URL یا اطلاعات تماسی بسازید. PNG را برای تصویر رستری یا SVG را برای نسخهی برداری که بدون افت کیفیت میتوانید تغییر اندازه دهید انتخاب کنید.
یک کد QR متن یا URL را در یک مربع قابل اسکن رمزگذاری میکند که دوربینها، تلفنها و خوانندگان QR میتوانند فوراً آن را رمزگشایی کنند. آنها روی بستهبندی محصولات (لینک به یک راهنما یا ویدیو)، مواد بازاریابی (لینک به یک وبسایت یا ثبتنام ایمیلی)، تابلوهای وایفای (نام شبکه و رمز عبور)، لینکهای پرداخت (بانکداری و کیف پولهای موبایلی) و کارتهای تماس استفاده میشوند.
یک کد QR میتواند آسیب جزئی - کثیفی، چروک یا چاپ ضعیف - را تحمل کند و همچنان بهدرستی اسکن شود. سطوح بالاتر تصحیح خطا از ظرفیت بیشتری از کد برای محافظت در برابر آسیب استفاده میکنند. پایین (۷٪) برای نمایش دیجیتال تمیز است؛ بالا (۳۰٪) برای مواد چاپی است که ممکن است دستبهدست شوند یا فرسوده شوند.
کد خود متن شما را نگه میدارد، نه پیوندی به یک سرویس تغییر مسیر؛ پس تا وقتی مقصد کار کند، کد هم کار میکند: بدون اشتراک، بدون تاریخ انقضا و بدون شمارنده اسکن، و نه Discuvr و نه هیچکس دیگری نمیبیند چه کسی آن را اسکن میکند. در عوض، مقصد را بعدا نمیتوان تغییر داد و مقصد تازه یعنی چاپ کد تازه. اگر ممکن است نشانی صفحه عوض شود، یک URL کوتاه روی دامنهای که در اختیار دارید رمزگذاری کنید و از آنجا تغییر مسیر دهید. کوتاهتر بهتر هم اسکن میشود: در سطح متوسط، https://example.com/ (20 نویسه) کدی با 25 x 25 ماژول میسازد، اما پیوندی 97 نویسهای با پارامترهای ردیابی به 41 x 41 نیاز دارد؛ پس در عرض 2 سانتیمتر هر ماژول از 0.8 میلیمتر به کمتر از 0.5 میلیمتر میرسد.
کد دقیقا همان متنی را که مینویسید ذخیره میکند و گوشی اسکنکننده از روی آغاز متن تصمیم میگیرد چه پیشنهادی بدهد. برای پیوند، https:// را بنویسید تا هر اسکنری آن را نشانی وب بشناسد. برای تماس، tel:+919800000000 را با کد کشور بنویسید. برای ایمیل، mailto:[email protected]?subject=Invoice یک پیشنویس با همین موضوع باز میکند. برای کارت تماس، یک vCard با یک فیلد در هر خط بنویسید: BEGIN:VCARD, VERSION:3.0, N:Rao;Asha, FN:Asha Rao, TEL:+919800000000, EMAIL:[email protected], END:VCARD. پیش از چاپ، نتیجه را با دو گوشی مختلف اسکن کنید.
به سطح تصحیح خطا بستگی دارد: تا 2,953 کاراکتر در سطح کم، 2,331 در متوسط (پیشفرض)، 1,663 در چارکی و 1,273 در بالا. اینها بایت هستند و حروف فارسی در UTF-8 هر کدام 2 بایت جا میگیرند، پس تعداد کمتری از آنها جا میشود. اگر متن جا نشود، ساخت کد ناموفق است: سطح را پایین بیاورید یا متن را کوتاه کنید.
بله. مشخصات شبکه را با این قالب بنویسید: WIFI:T:WPA;S:Office;P:pass\;word;; کد دقیقا همان متنی را نگه میدارد که مینویسید؛ پس اگر نام شبکه یا رمز عبور شامل بکاسلش، نقطهویرگول، ویرگول یا دونقطه است، خودتان یک بکاسلش پیش از آن نویسه بگذارید، مانند pass\;word. برای شبکه باز از T:nopass استفاده کنید و P را ننویسید. گوشیهایی که کد وایفای را میخوانند سپس پیوستن به شبکه را پیشنهاد میدهند.
PNG یک تصویر بیتمپ است - وضوح ثابت، روی هر دستگاهی کار میکند. SVG یک بردار است - بدون محدودیت در تغییر اندازه و بدون تاری، عالی برای چاپ.
متوسط (۱۵٪) یک گزینه پیشفرض خوب است. از پایین برای نمایش دیجیتال تمیز و از بالا برای مواد چاپی که ممکن است آسیب ببینند یا فرسوده شوند استفاده کنید.
لغزنده اندازه (50 تا 500 پیکسل) فقط تعیین میکند پیشنمایش در این صفحه چقدر بزرگ نمایش داده شود. خود فایل همیشه 10 پیکسل برای هر ماژول است، پس اندازهاش به محتوای رمزگذاریشده بستگی دارد: یک URL کوتاه 290 x 290 پیکسل و یک متن بلند تصویری بزرگتر میدهد. برای چاپ، SVG را دانلود کنید و به هر اندازهای مقیاس دهید. حاشیه سفید 2 ماژولی از 4 ماژولی که استاندارد QR میخواهد باریکتر است، پس هنگام قرار دادن کد کمی فضای سفید دور آن بگذارید.
بله. یک لینک پرداخت UPI با قالب UPI Linking Specification از NPCI بنویسید، مثلاً upi://pay?pa=yourid@yourbank&pn=Asha%20Rao&am=1500.00&cu=INR&tn=Invoice%2042. pa شناسه UPI دریافتکننده پول است، pn نامی که پرداختکننده میبیند، am مبلغ (بدون am پرداختکننده هر مبلغی را خودش وارد میکند)، cu همیشه INR است و tn یک یادداشت کوتاه. هر فاصله را به شکل %20 بنویسید. کد فقط همین متن را نگه میدارد، پس پول مستقیم از اپ UPI پرداختکننده به همان شناسه UPI میرود و Discuvr هرگز پرداخت را نمیبیند. پیش از چاپ، آن را با یک پرداخت کوچک از گوشی دیگری آزمایش کنید.
بله، از طریق یک لینک. کد QR متن نگه میدارد، نه فایل؛ پس اول فایل را آنلاین کنید و نشانی آن را کدگذاری کنید: PDF یا تصویر را در وبسایت خود یا در یک فضای ابری که برای هر کسی که لینک را دارد باز است بارگذاری کنید، آن لینک را کپی کنید و اینجا بچسبانید. برای فرم گوگل از لینک دکمه ارسال خود فرم استفاده کنید. کد را با گوشیای که وارد حساب شما نشده آزمایش کنید، چون لینک خصوصی هم اسکن میشود اما صفحه ورود یا عدم دسترسی را باز میکند. اگر فایل را در همان نشانی جایگزین کنید، کد چاپشده کار میکند؛ لینک تازه کد تازه میخواهد.
چهار چیز را بررسی کنید. اول حاشیه سفید: استاندارد QR (ISO/IEC 18004) در هر طرف 4 ماژول فضای خالی میخواهد و فایل این ابزار 2 ماژول دارد، پس در طراحی سفیدی بیشتری دور کد بگذارید و آن را از پسزمینههای شلوغ و لبه کادرها دور نگه دارید. دوم اندازه ماژول: هرچه متن بلندتر باشد ماژولها بیشتر و هر کدام در چاپ کوچکتر میشود، پس پیوند را کوتاه کنید یا کد را بزرگتر چاپ کنید. سوم کنتراست و سطح: ماژولهای تیره را مثل فایل دانلودشده روی زمینه روشن نگه دارید، چون بسیاری از اسکنرهای گوشی کد معکوس (روشن روی تیره) را نمیخوانند، و از روکش براق و سطوح منحنی که نور را بازمیتابانند پرهیز کنید. چهارم محتوا: اگر پیشنمایش روی صفحه اسکن میشود ولی چاپ نه، مشکل از چاپ است؛ اگر پیوند صفحه خطا باز میکند، کد سالم است و مقصد مشکل دارد.
در این ابزار نه: هر کد ماژولهای سیاه روی زمینه سفید است، پرکنتراستترین ترکیب، به صورت PNG یا SVG. اگر طراح بعدا لوگویی روی SVG بگذارد، کد را با تصحیح خطای بالا (30%) بسازید، لوگو را کوچک و در وسط نگه دارید و از سه مربع بزرگ گوشهها که اسکنر با آنها کد را پیدا میکند دور کنید، و پیش از چاپ با چند گوشی آزمایش کنید. بخش پوشیده همان ظرفیت بازیابی را مصرف میکند که در غیر این صورت کثیفی یا تاخوردگی را جبران میکرد. کد رنگی به ماژولهای تیره روی زمینهای بسیار روشنتر نیاز دارد.